01 BLOG

Blog

Joke Ruessink kleinOnlangs zat ik in de wachtkamer van de dierenarts. Met beide handen hield ik de poezenmand op mijn schoot omklemd met daarin een klaaglijk miauwende kater. Ik sprak hem zacht sussende woordjes toe. Wie mij had kunnen horen had gedacht: die sust een klein kind. Ik viel niet uit de toon; o nee. In zo'n wachtkamer kun je de enorme liefde die men voor het huisdier koestert niet missen. En anders is dit wel het geval bij de kassa, een bezoek aan de dierenarts kost geld. Toch lijkt niets ons teveel of te dol als het om onze huisdieren gaat.
Hoe anders is dit voor de dieren die wij eten. Het schokte mij toen ik in de krant las dat de prijs van dierenvoeding hoger ligt dan de prijs die sommige prijsknallende supermarkten vragen voor bijvoorbeeld kipfilet of varkensvlees. Toen ik de volledige betekenis van dat bericht tot mij door liet dringen was ik geschokt. Oprecht geschokt.
Een huisdier koesteren we als een ware huisgenoot en 's avonds eten wij vlees van dieren die een zeer dieronwaardig bestaan hebben gehad en voor wie de slacht een verlossing was. En de consument is hiervoor verantwoordelijk. Vlees eten was aanvankelijk een luxe. Tegenwoordig ziet iedereen vlees als een normaal en vanzelfsprekend onderdeel van het menu. En dat moet ook nog eens goedkoop zijn. De consument wil voor een dubbeltje op de eerste rang en de boer en het dier zijn daarvan de dupe.
Daarom ben ik zo blij met OKvlees. Een geweldig initiatief voor eerlijk vlees waar de

dd kippenWist u dat in Nederland jaarlijks meer dan 30 miljoen kuikens gedood worden? Dat gebeurt met de haantjes van de legkippen. Waarom? Omdat ze geen eieren leggen. Haantjes van vleesrassen groeien wel op, samen met de hennetjes. Het is (blijkbaar) niet mogelijk om in 1 ras efficient zowel eieren en vlees produceren. Een aantal boeren wil zich hier niet bij neerleggen. Met ondersteuning van Wytze Nauta van het Louis Bolk instituut ontwikkelt men een eigen ras, waarvan de hennen redelijk efficient eieren produceren en de hanen geschikt zijn voor de slacht. De zogenaamde DubbelDoel (DD) kippen. Een initiatief dat OKvlees graag ondersteunt!
De hanen zijn culinair gezien echt anders dan de andere kippen die OKvlees verkoopt. Steviger vlees, vollere smaak. En bovenal: lekker!  Eigenlijk zijn de DD kippen niet te vergelijken met andere kippen. Lees hier meer.
De komende weken komt een beperkt aantal haantjes beschikbaar op de site. Ze kunnen met een e-mail gereserveerd worden. De DD kippen zitten nog in de ontwikkelfase. Daarom is feedback over hoe de haantjes ervaren worden heel erg welkom!
ouwendorp schaapKlanten vragen al heel lang om OK lamsvlees. Dus ik ben op zoek gegaan naar een mooi initiatief dat de lammeren zou kunnen gaan leveren. En dat heb ik gevonden, met hulp van Martin Woestenburg; de Ouwendorperhoeve in Garderen. Een bijzonder schaap, en bijzondere boeren. Beide zijn belangrijk voor OKvlees. Op de site van Ouwendorperhoeve is veel informatie te vinden.


Eerst even de mensen achter de Ouwendorperhoeve. Gedreven en gepassioneerd! Ze willen een bijzonder Fries schapenras in stand houden. En ze vinden vanzelfsprekend dierwelzijn belangrijk. Zo verwoord Nelleke Meersma het:
"Los van alle wetgeving en regels die geschreven zijn over dierenwelzijn, is

De afgelopen maanden heeft een van de 1e klanten van OKvlees.nl, Claudette Paelinck (@chezclo op Twitter) driftig geëxperimenteerd met delen van het varken die je niet bij de supermarkt zult aantreffen. Tenminste, niet in de originele vorm. Dit onder de noemer "Alles van het varken". Het gaat dus om koken met herkenbare delen van het varken, zoals het oor of staart. Raar, vreemd, eng? Oordeel zelf. Maar is het juist geen respect naar het dier? ER is nu zelfs een uitbreiding naar 'alles van de geit'

Hieronder het meer dan boeiende verslag van Claudette!

#allesvandegeit: Chevon tongen
Van formaat ongeveer even groot als een lamstong, misschien ietsjes kleiner, netjes met z’n drietjes in een pak. Samen dik 2 ons per pakje. De bereiding heb ik identiek gehouden aan alle andere tongen: eerst 2-3 uur koken met bouquet garni, pellen en dan verder verwerken.
 Wat meteen opvalt is dat de tongjetjes er lichter uitzien en wat zachter, weker aanvoelen, ook onbewerkt. Ik heb er eentje na het koken versneden en geproefd (uiteraard!). Ze smaken zoals ze er uitzien: zacht van smaak en van textuur. Het woord dat in me opkwam was “delicaat”. En ook niet te vergelijken met lamstong, wat veel steviger is (smaak&textuur). Waar de varkenstong wat korrelig is, is de chevontong vezelig, zoals die van de kalf. Maar dus delicater van smaak. Het komt nog het meeste in de buurt van de zwezerik, maar dan met spiervezels.
 Voor de afwerking: ik heb een gedeelte van het kookvocht ingekookt, uitje gefruit, room erbij, weer inkoken, beetje grove mosterd (weinig!), wat mosterdzaad en P&Z. Alles liefelijk en zacht om de smaak van de tongen niet kapot te meppen. Tongen in plakjes weer in de saus, met rijst en gekarameliseerde witlof. Thuisjury: 10 points. Ik worstel nog een beetje met de presentatie: de tongetjes hebben een hoog schattigheidsgehalte, en de plakjes “tonen” niet echt.
 Zou ik het weer doen? Jazeker, maar alleen als mijn dochter niet thuis is. Het is iets wat ik als voorgerecht of tussengerecht bij een kerstdiner zou opdienen. Zeker met de gekarameliseerde witlof is het een goede combi (ff kijken wat de foodpairing daarvan zegt). Bereid als een zwezerik (gekookt vervolgens gebakken) zal ie het zeker ook goed doen. Een luxeproduct, voor de verfijnde epicurist.



Alles van het varken : een recensie
varkensoor3 kleinHet kwam allemaal vanmorgen in een wel erg grote doos : varkenssnuiten, -oren en tongen, samen met nog andere lekkernijen. Het is de eerste keer dat ik deze varkensdelen gebruik en ik ben er even stil van. Het is allemaal erg herkenbaar en dat ben ik niet meer gewend. Ik ben een overtuigd gebruiker van alles-van-het-dier maar dit heeft wel iets van een vuurdoop. De snuiten zien er verrassend roze uit, met name aan de binnenkant. Roze, dooraderd met wit. Vet? We zullen het beleven. Aan de oren ontdek ik niets bijzonders, behalve dat er toch nog een beetje vlees aan zit. Dat had ik niet verwacht. De tongen zijn het meest vertrouwd. We kennen die van het rund en van het kalf.

Op het programma: Terrine de la tête au pieds van Bibi uit het boek “Van het Varken”. In plaats van de voorgeschreven 10 varkenspoten gebruik ik één hips, maar voor de rest voer ik het recept naar de letter uit. Dat betekent klassieke groentes (wortel, prei, knolselderij, ui, de venkel laat ik weg, kan ik bij de buurtsuper niet vinden) en klassieke kruiden (kruidnagel, laurier en jeneverbes). Drie uur moet het op. Van de

Januari en februari  de eerste maanden van het jaar, wat is daar toch mee? Om mij heen hoor ik alleen maar geweeklaag: lange maanden, saaie maanden, donkere maanden, slecht weermaanden, helemaal niks maanden, dat is zo een beetje wat iedereen ervan vindt.
 Ik stond 2 januari in de keuken en keek naar buiten en opeens realiseerde ik me, het licht in januari is écht anders. Zo voelt het in ieder geval. Hadden de dagen in december nog een geelgouden gloed, in januari lijkt het licht wel flets, saai en verstoken van elke gloed. Tot 31 december had er een zeker soort belofte in de lucht gehangen. De belofte dat de hemel zou oplichten van allerlei prachtig uiteenspattend vuurwerk. De belofte van een Nieuwjaar waarin alles beter, mooier en misschien makkelijker zou gaan. Een jaar waarin we ons zelf zullen gaan  vernieuwen: regelmatig sporten zonder enige moeite, allemaal stoppen met roken zonder ontwenningsverschijnselen, alleen nog drinken op zon- en feestdagen, slechts één snoepje snoepen in plaats van een hele zak en natuurlijk ook een jaar waarin we nóóit meer teveel zullen eten. En dan is het zomaar eind januari, ben ik snipverkouden en

 EU Organic Logo
© OKvlees.nl | Fotografie: Dutch Food Art | Vragen of suggesties? info@okvlees.nl | Bel 06-21917040