01 BLOG

Blog


Via de social media waaronder twitter had Peter Kolster uit naam van OKvlees.nl iedereen met belangstelling voor diervriendelijk vlees uitgenodigd om te komen proeven. Het getuigt in mijn ogen van een zeker soort lef én een onvoorwaardelijk geloof in het product dat je wilt gaan verkopen om een proeverij te organiseren.
Op een zonovergoten woensdag eind mei was het zover; in kookstudio Amsterdam gelegen in de Amsterdamse Pijp om de hoek van de Albert Cuyp markt. (Natuurlijk is de locatie niet van belang maar de vorige proeverij vond plaats tussen de koeien om maar even wat te noemen..) Met een wijntje en een praatje werden we verwelkomd. Peter Kolster vertelde in het kort het idee dat hij met OKvlees.nl voor ogen heeft: diervriendelijk geproduceerd vlees dat betaalbaar is. En waar ruimte is voor interactie met de klant.
Wie een bijzonder stuk vlees wil, anders gesneden dan het gebruikelijke, kan dat ook bij Peter bestellen. Ook het vervoer dat natuurlijk piekfijn in orde moet, zijn kwam ter sprake. Voor een deel zal dit via TNT verzorgd gaan worden met een ingenieus koelsysteem.

Marc Veltman, smaakmaker pur sang, is verantwoordelijk voor de smaak die de gekruide producten zullen gaan krijgen; de kruiding van de hamburgers, de worsten et cetera stelt hij naar aanleiding van de proeverijen continu bij om de enige juiste smaak te pakken te krijgen. Ook gaf hij meteen zijn visie op het gebied van vlees bereiden. Daaruit werd duidelijk dat niet iedereen vlees goed kan bereiden naar zijn idee. Als het niet goed gebakken wordt, kan de kwaliteit nooit optimaal tot uiting komen. Daarom is OKvlees.nl van plan om in de toekomst vlees-bereidingclinics te gaan verzorgen.

Het werd mij al snel duidelijk dat dit een gezellige avond zou gaan worden; ik zag allerlei leuke twittercontacten voor het eerst in levende lijve. Bovendien werd het een leerzame en smaakvolle avond; Marc zou telkens het vlees ter plekke bereiden en daar iets over vertellen. We begonnen met een drumstick. Wie die normaliter vanuit de supermarkt betrekt, zag in één oogopslag dat deze drumstick de grote broer van die uit de supermarkt was. Groot en stevig. Marc had ze eerst in de oven gegaard en daarna afgebakken in de koekenpan. Dit alles zonder enige kruiding of zout. Dat was om de smaak van de kip ten volle waar te kunnen nemen.  Omdat ik niet goed kan proeven was ik een beetje huiverig en spotte gelukkig vanuit mijn ooghoek een zoutvaatje. Maar dat had ik tot mijn verrassing dus niet nodig. Het vlees was stevig, sappig, had een prettig mondgevoel en een goede smaak. Om mij heen hoorde ik het oordeel ‘echte kipsmaak’ vallen.
Na de kip schaarden wij ons rond het fornuis om de heel dun gesneden speklapjes krokant gebakken te zien worden. Zonder vetstof want het speklapje bevat genoeg vet van zichzelf. En passant gaf Marc meteen een receptje voor dit overgebleven uitgebakken vet.
Het speklapje was lekker, stevig, knapperig en had niet het sponzige mondgevoel wat ik normaal zo verafschuw bij speklapjes.
Een varkensworstje volgde. Afwachtend keek Peter hoe een ieder de smaak vond. De meesten vonden de smaak goed, maar de worst zelf iets te droog. Daardoor was de smeuïge structuur die je bij een varkensworst verwacht iets minder.
Toen was het tijd voor entrecote. Deze werden ter plekke gesneden van een stuk lende dat er prachtig en licht dooraderd uitzag. Tijdens het bakken kregen we meteen onderricht; entrecote bak in je bij voorkeur in olie. Niks margarine, bak- en braadproducten of roomboter; dat laatste verbrandt maar en geeft daarom een nare smaak. De roomboter voeg je pas op het allerlaatst toe, als je het vuur dooft. Het vlees moet even rusten na het bakken om de sappen erin terug te laten trekken en de boter geeft dan zijn smaak aan het vlees af. De entrecote was heerlijk mals vlees met een aangename structuur; het mes gleed erdoorheen en de bite was stevig zoals dat hoort bij een entrecote.
 Misschien denkt u nu dat wij inmiddels het stadium van ontploffen nabij waren. Nee hoor, zelfs de heerlijke salades, het brood en de wijn vonden hun weg. De porties waren natuurlijk op het proeven afgestemd; we konden dus met gemak door naar de hamburgers. Hiervan was de kruiding lekker, hoewel sommigen hem aan de zoute kant vonden. Persoonlijk vond ik hem wat droog; door iets vetter vlees toe te voegen ontstaat zo de perfecte hamburger. Dat bleek toen we gingen experimenteren met wat mayonaise, het vet voegde precies dat toe wat nodig bleek. En dat vonden Peter Kolster en Marc ook.
Het toetje werd gevormd door een runderbraadworstje. Snel klaar, iets te mager maar lekker vol van smaak.

Kritiek ontvangen is iets wat veel mensen (waaronder ikzelf) best moeilijk vinden. Als ik tijdens de proeverij zag hoe Peter Kolster en Marc Veltman met de kritiek omgingen en dit meenemen de ontwikkel- en productiekeuken in, dan kan ik maar één ding concluderen, namelijk dat OKvlees.nl écht OK is.
 EU Organic Logo
© OKvlees.nl | Fotografie: Dutch Food Art | Vragen of suggesties? info@okvlees.nl | Bel 06-21917040