01 BLOG

Blog

Voor veel menSmaakvol201kleinsen is eten emotie. Daarmee bedoel ik niet de groep mensen de gedachteloos een bord eten naar binnen werkt met hun ogen strak op het tv-scherm gericht. Die vermalen voedsel om aan voedingsstoffen te komen.
Ik bedoel mensen zoals u en ik. Die nadenken over hun eten en de afkomst van dat eten. Of het verantwoord is geproduceerd, of het een acceptabel aantal foodmiles heeft afgelegd, of het met respect voor het milieu tot stand is gekomen. Bij het eten van vlees komt daar nog het aspect van dierenwelzijn bij om de hoek kijken. Als eten al emotie is, dan is het eten van vlees dat voor veel mensen zeker. Je eet een dier dat voor jouw consumptie geslacht is. Voor velen van ons is dat de ver van ons bed show. Immers het vlees in de supermarkt is nauwelijks nog te herleiden tot een dier. De afgesneden lapjes, burgers of vinken verpakt in rustgevend groen plastic staan daar ook wel heel ver vanaf.
Sinds mijn kinderjaren ben ik gedurende lange en korte periodes vegetariër geweest. Mijn dochter van 14 is al zeven jaar strikt vegetarisch, mijn man daarentegen moet beslist iedere dag vlees en mijn zoon vindt het ook wel erg lekker.
Ik heb dan ook een zekere haat/liefde verhouding met het eten van vlees. Ik vind het zielig maar ook lekker. Ik kan er soms buiten maar soms ook helemaal niet. Ik kwam tot een compromis: ik eet minder vaak vlees en dan uitsluitend biologisch vlees. Vlees dat met respect voor het dierenwelzijn tot stand is gekomen. Vlees van dieren die gelééfd hebben. Vlees dat smaak bevat, want dat is een mooie bijkomstigheid; een dier dat prettig en goed geleefd heeft smaakt beslist ook goed. En smaak dat vind ik érg belangrijk.
Wie net zoals ik een heel eind moet fietsen om een biologische slagerij te vinden is aangewezen op de supermarkt. Want de meeste daarvan verkopen tegenwoordig ook biologisch vlees. Dat geeft meteen al de beperking aan, het assortiment. Alsof een koe of varken uitsluiten uit lapjes of burgers bestaat. Wie een lekker groot stuk rosbief, een flinke rollade of ander gebraad wil maken vangt bot. ‘U bent de eerste en de enige die daar om vraagt’, gaf men mij als antwoord.

Toen ik via Twitter een paar maanden geleden OKvlees de vraag zag Twitteren om mee te denken, begon ik het met stellen van kritische vragen. Ik wilde weten hoe biologisch dat biologisch was, of de veetransporten niet te lang waren, of de dieren eerst tot rust mochten komen als ze bij het slachthuis aankwamen, of in geval van halal dat verdoofd of onverdoofd was en of het assortiment enkel uit lapjes zou bestaan. Tot mijn verrassing gaf Peter Kolster die achter OKvlees bleek te zitten, op al mijn vragen eerlijk antwoord. Ook als het ging om zaken die best nog verbeterd konden worden.

Toen Peter Kolster mij een poos daarna vroeg of ik eens over recepten na wilde gaan denken, was ik verrast.
‘Zeg, Peter ik weet niet of ik wel ben die jij zoekt. Ik ben jaren vegetariër geweest en ik ben erg fanatiek als het om dierenwelzijn gaat hoor.’
‘Ja’, zei Peter ‘juist, want eten is voor jou emotie én je hebt een bijzondere kijk op smaak. Daarom vraag ik het je.’
En ik zei ja. Ik zei ja omdat ik dan meteen met eigen ogen kan zien of het deugt en blijft deugen én ik kan lekkere recepten bedenken met bijvoorbeeld een groter stuk vlees waar je mogelijk een paar dagen van kunt eten. Daarnaast vind ik het van groot belang om voor de niet-vleeseter een volwaardig en leuk bijpassend recept te bedenken. Want een gebakken eitje als vervanger, dát hebben ze nou toch echt wel gezien.

Ik hoor graag uw mening, kritiek, suggesties, complimenten en vragen.

Een smaakvolle groet,
Joke Boon
 EU Organic Logo
© OKvlees.nl | Fotografie: Dutch Food Art | Vragen of suggesties? info@okvlees.nl | Bel 06-21917040