01 BLOG

Blog

OKvlees.nl bestaat al een tijdje niet meer als webwinkel. September 2019 zijn we tamelijk abrupt gestopt. We hebben de vriescellen en het bedrijfspand nu verkocht. Er staat nog één punt open: u uitleggen waarom gestopt zijn. 

Dat gaan we nu doen, in verschillende blogs. Heel open. Kritisch. Eerlijk. Maar besef altijd: het is onze mening. We gaan bewust geen man en paard noemen. Dus geen namen van personen of bedrijven, in negatieve zin. Waarom niet? We hebben geen zin in gezeur. In de toekomst gaan we mogelijk wel cases behandelen aan de hand van opgebouwde dossiers. Daar hebben we wel een sterke motivatie voor. We zijn het gerommel in de vleessector zat.. Maar dat is voor later. Nu eerst maar eens deel 1 van het blog; welk bedrijf raden wij wél aan om voortaan vlees te bestellen en bovenal; waarom zijn we gestopt: de vleessector! 

Het is nu goed om eerst te benadrukken dat het ook heel mooi kan zijn in de vleessector. Dat hebben we vaak ervaren. De slacht kan in alle heftigheid ook respectvol verlopen. Net zoals vangen van de dieren. Een ambachtsman een dier zien uitsnijden. Een boer die het anders wil doen én doet. Dat is hoe het moet zijn, en zo is het ook geweest bij ons. Wij stappen zeker niet bitter uit het vleeswereldje; we kiezen er alleen voor om er geen deel meer van uit te maken. Niet op de manier zoals we met OKvlees.nl georganiseerd waren. 

Euh, hoezo gerommel in de vleessector?

Ok. De eerste reden om te stoppen is genoemd. We waren het zat om in de vleessector te werken. We wilden OKvlees.nl met onze, hoge, standaarden runnen. Want vlees verkopen is een dier verkopen dat hiervoor gedóód is. Er valt veel te zeggen over het doden van dieren voor consumptie. Maar áls je dan een dier doodt, behandel het dan met respect. Als het gedood is: verspil niks. Geen gerommel en gesjoemel. Maar de vleessector is nu eenmaal berucht om de schandalen. We gaan ze hier echt niet opnoemen, want u kent ze vast wel. Maar te vaak hadden we het gevoel ‘waar zijn ze nu mee bézig?!’ maar ook ‘hier horen we niet bij!’ als er wéér een schandaal was. Heel nadrukkelijk willen we hier benadrukken dat echt niet iedereen aan het sjoemelen is in de vleessector. Het zijn echt niet allemaal boeven. Maar, de sector is wel zo dat hufters gedoogd worden. De cultuur is niet zo sterk, niet zo OK, dat er een zelfreinigend vermogen is. Het dier wordt te vaak niet met het nodige respect behandeld; te vaak is het dier verworden tot een ding zonder gevoel, zonder identiteit, zonder gevoelswaarde. 

Het zijn dan toch zeker de grote bedrijven die niet goed met dierwelzijn omgaan? 

We gaan u verrassen. Dat gaan we niet zeggen. Grote bedrijven doen dingen fout. Maar ze staan onder het vergrootglas en de schandalen die naar buiten komen maken dat ze hun leven moeten verbeteren. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat de industriële slacht goed is. De massaliteit en tempo maakt het kwetsbaar. Het dier wordt zodra het in de veewagen wordt ingeladen een nummer, een ding. We hebben dan een voorkeur voor de kleine slachters die rustig en met respect met de dieren omgaan. Maar ook bij de kleinere spelers worden dingen gedaan die niet kunnen. Ook dáár zijn voorbeelden van geweest in de pers. En ook wij horen - ook nu nog - verhalen over bedrijven die het niet goed doen. 

Kortom, we waren met OKvlees.nl afhankelijk van een sector waar we ons niet thuis in voelden. Waar normen en waarden gelden die te vaak niet de onze zijn. 

Maar jullie hebben wel jaren gewerkt in die sector. Hoe dan?

Te vaak met moeite, frustratie en twijfel. We hebben altijd met slagers gewerkt die als mens echt OK waren. En die we respecteren. Met dierwelzijn is er niet gesjoemeld. Daar konden we op vertrouwen. Maar. Er is een dikke maar. Kleinere bedrijven hebben echt grote moeite om hun bedrijfsprocessen goed te laten draaien. Dat is managerstaal. In gewone mensentaal: er ging veel fout. Als er bijvoorbeeld runderen geslacht werden maakten we een snijlijst. We willen zoveel kg van dat product, die per zoveel gram gesneden moesten worden. Daar ging te vaak te veel in fout. Vlees dat zo slecht gesneden werd dat we het eigenlijk niet konden verkopen. Maar toch deden we dat want verspillen willen we niet. Producten die zoek waren. Etiketten verkeerd. Pakbonnen die niet klopten. Gek werden we ervan. En strontchagrijnig. En nieuwe producten ontwikkelen, dat ging met zoveel moeite, waardoor het in de praktijk nauwelijks gebeurde. En nieuwe producten is wel een noodzaak. In onze keten zat naar onze overtuiging het dierwelzijn wel goed. Maar het kost te veel moeite om de producten goed in de vriescellen te krijgen. Er ging te veel fout en het werd niet beter. Ook niet onbelangrijk: de fouten kostten ons bakken met geld. 

Maar was er dan geen mogelijkheid om wel door te gaan? Jullie geloven immers wel in het concept OKvlees.nl

O ja, die mogelijkheid was er. We zijn er ook van overtuigd dat hoe wij werkten echt een heel groot potentieel heeft. Op een nette, verantwoorde manier met vlees om gaan, waar je achter élke stap in de keten kunt staan. Van boer tot en met de levering van het vlees bij u aan de deur. Maar daarvoor hadden we een volgende stap moeten nemen: ook de slacht en het verwerken in eigen hand nemen. Dus een eigen slagerij kopen. En die dan gaan runnen met ONZE visie. Compromisloos. Alleen dan hadden we nog kunnen garanderen dat alles naar onze eisen was. We geloven dat daar kansen liggen. Omdat wij bewezen hebben om als niet-slagers toch een succesvol vleesbedrijf te kunnen hebben. En echte innovaties in een sector komen nu eenmaal vaak van buiten. We hebben ervaren dat alle slagers, ook de goede, toch heel erg vanuit ‘hoe het is’ denken. En dingen accepteren omdat het ‘nu eenmaal zo gaat’. 

We hadden de mogelijkheid om met externe financiering de stap naar eigen slacht en verwerking te maken. Maar dat hebben we toch niet gedaan. Omdat in die mate externe financiering iets heel anders van ons zou vragen en het bedrijf minder ons bedrijf maakt. En dat verandert het spel wel heel erg.

Tot nu toe hebben jullie niemand kunnen aanraden als waardig vervanger van OKvlees.nl. Nu wel?

Ja nu wel. We hebben de afgelopen maanden even afstand genomen. En hebben veel gepraat en nagedacht. Er zijn bedrijven die we nadrukkelijk nooit zullen adviseren. En die we niet kunnen en zullen noemen…  

Maar we willen nu heel nadrukkelijk ‘De Woeste Grond’ wél adviseren. Die kenden we al, maar die hadden de ramp dat hun bedrijf afbrandde. Ze zijn gelukkig weer aan het opkrabbelen op hun nieuwe locatie. Dat toont hun passie en kracht! We hebben met Léon en Eugénie, de eigenaren van De Woeste Grond, gepraat en waren onder de indruk van hun visie en passie. Zij verwerken het vlees zelf, en hebben dus meer controle dan wij ooit hadden. Dát is al een plus. Maar bovenal: ze zijn ook compromisloos in hun verhaal. Een verhaal dat niet helemaal identiek is aan ons verhaal maar wel vergelijkbaar. Ze geloven daarin en verkopen dat. Dus: wij verklaren vanaf nu De Woeste Grond als een OKbedrijf! 

En daarmee komen we op een volgende belangrijke speler in het geheel en dat is namelijk gewoon u: de consument. En de consument bepaalt veel en kan daarmee veranderingen aanzwengelen of juist tegenhouden. Bewust of onbewust, gewild of ongewild. Ook wij zijn naast OKvlees.nl gewoon een consument die ook in de winkels geprikkeld wordt tot aankopen en dat is, hoe bewuster je wordt, soms ook best complex. Een interessant onderwerp om in een volgende blog aandacht aan te besteden!

 

 EU Organic Logo
© OKvlees.nl | Fotografie: Dutch Food Art | Vragen of suggesties? info@okvlees.nl | Bel 06-21917040